GMINA STRACHÓWKA
Strachówka to gmina wiejska położona w województwie mazowieckim, we wschodniej części powiatu wołomińskiego.
Graniczy ona z innymi gminami przynależnymi do powiatu wołomińskiego, węgrowskiego i mińskiego:od północy z gminą Jadów (powiat wołomiński), od wschodu z gminą Korytnica (powiat węgrowski), od południa z gminą Dobre (powiat miński), od południowego zachodu z gminą Stanisławów (powiat miński) oraz z gminą Poświętne (powiat wołomiński), od zachodu z gminą Tłuszcz (powiat wołomiński). Gmina Strachówka zajmuje powierzchnię 107,7 km2, co stanowi 11,27% powierzchni powiatu wołomińskiego. W skład gminy wchodzą następujące miejscowości sołeckie: Annopol, Borucza, Grabszczyzna, Jadwisin, Józefów, Kąty Czernickie, Kąty Miąski, Kąty-Wielgi, Krawcowizna, Księżyki, Marysin, Młynisko, Osęka, Piaski, Rozalin, Równe, Ruda-Czernik, Strachówka, Szamocin, Szlędaki, Wiktoria, Zofinin.
Według legendy wieś Strachówka powstała przy prastarym trakcie kupieckim znanym już w XIII wieku, który prowadził z Warszawy do Ciechanowca. Przez rozległe puszcze i bory wojowie i kupcy ledwo mogli się przedostać. Wśród gęstego poszycia leśnego szeroko rozlewały się leniwe wody, z których tworzyły się moczary, grzęzawiska i bagna. Topiły się w nich konie, woły a nawet ludzie. Te niedostępne i trudne do przebycia tereny były schroniskiem nie tylko dla dzikiego zwierza ale także dla ludzi wyjętych spod prawa. Wierzono, że żyły tam także wszelkiego rodzaju czarty, duchy złośliwe i zdradliwe chochliki, które wodziły przejezdnych na manowce i wpędzały bydło w topieliska. Każdego, kto tędy przejeżdżał ostrzegano: „Wystrzegaj się strachów!” , „Uważaj na strachy!”. Z tego powodu miejsce to nazwano początkowo Strachowem, a ponieważ taką nazwę miała już wieś położona nad Liwcem, to zmieniono nazwę na Strachówka.
Początki historii osady Strachówka sięgają okresu panowania księcia Konrada Mazowieckiego, który władał Mazowszem w latach 1220-1240. Wieś powstała przy znanym wówczas dawnym trakcie kupieckim prowadzącym z Warszawy do Ciechanowa i dalej na północ kraju. Pierwsze pisemne wzmianki o Strachówce znajdują się w „Prastarym opisie Mazowsza” Jędrzeja Święcickiego oraz w dokumencie „Lustracja Województwa Mazowieckiego”. Wiek XIV zaznaczył się w historii Strachówki jako okres szczególnego rozwoju osadnictwa, które z kolei sprzyjało rozwojowi gospodarczemu i miało duże znaczenie obronne. Do 1528 roku okoliczne ziemie należały do książąt mazowieckich, a po wygaśnięciu tego rodu przeszły na własność królów polskich. Dobra strachowskie znalazły się później w posiadaniu króla Jana III Sobieskiego, który przekazał je na własność spokrewnionego rodu Jakuba Sobieskiego. Na przełomie XVIII i XIX wieku ziemie te należały do miecznika liwskiego Józefa Sobieskiego i jego małżonki Hilarii. Z tej rodziny wywodziła się bezpośrednio Ludwika, matka Cypriana Kamila Norwida. W Strachówce poznali się rodzice Cypriana Kamila Norwida i tutaj, w dworze prababki poety Hilarii Sobieskiej, zamieszkali po ślubie. Tutaj również przyszli na świat brat i siostra poety. Prawdopodobnie tutaj miłość Ludwiki i Jana Norwidów dała początek życiu „jednemu z największych chrześcijańskich myślicieli Europy”, jak Cypriana Kamila Norwida nazwał Papież Jan Paweł II. W 1830 roku niemal wszystkie okoliczne wsie znalazły się w posiadaniu hrabiego Andrzeja Zamoyskiego, który założył pierwszą na terenie gminy szkółkę elementarną. Znaczne zmiany na wsi przyniosło uwłaszczenie chłopów w 1864 roku, wówczas znaczna część majątku została rozparcelowana, a ziemię oddano chłopom .W Strachówce w majątku Wąsosz bywała wielka polska poetka Maria Konopnicka, autorka między innymi pięknych wierszy dla najmłodszych. W okresie powojennym wieś odwiedzał natomiast bł. ks. Jerzy Popiełuszko.